:)
Elijah Marie Pagatpatan Geronimo, my bestfriend.
She’s not with me right now. Very far from me but still, I can feel her presence everytime I need her. Hindi man kami everyday nakakapag-usap, we still spare time para makapagkwentuhan at makapagkamustahan. Iba to sa lahat eh. Eto yung pinakakomportable akong kasama. As in kahit anong trip ko sasakyan nyan. Haaayyyy. :( I miss her so much. 💔
I didn’t expect na kahit malayo sya, magakapost ko nung note na nakatag sa closest friends ko, isa sya sa mga unang nag-pm sakin para itanong kun okay lang ako. Kanina we’ve talked about several things. Sakanya ako naglabas ng mga bagay na hindi ko malabas sa iba. Ewan ko ba pero hindi ko na kinaya kanina eh. Ang aga aga iyak ako ng iyak habang kausap sya. Yung pagsabi nyang “Mikha ano gusto mo gawin ko para maging okay ka? Sana andyan ako ngayon sa tabi mo. Sana niyayakap kita ngayon gaya ng ginagawa mo sakin nung ako yung ganyan.” Sa sinabi nyang yon, lalo akong naiyak. Ang hirap at ang sakit, sobra. Sakanya ko inopen lahat ng self realization ko.
Sa pag-open ko sakanya… Ang dami ko na naman narealize. At yung gsto nyang gawin ko… Huhu! Di ko kaya! :( Ang hirap sobra. Sana magawa ko. Hay! Elaiiiii!!! Uwi ka na please!! :( I love you! Thank you sa walang sawang pakikinig sa akin. See you soon! >:D
